Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΣ ΣΤΙΣ 18/9



Δυστυχώς, παρακολουθήσαμε χθες για για πρώτη φορά μια πρωτόγνωρη για το φοιτητικό σύλλογο διαδικασία: συγκεκριμένες φοιτητικές παρατάξεις (ΚΝΕ – ΔΑΠ) υπέγραψαν ένα Διοικητικό Συμβούλιο, πραγματικό «καραγκιοζιλίκι», και μάλιστα χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία (τοποθετήσεις άλλων παρατάξεων). Μια απόφαση που μάλλον θυμίζει λογικές «βλαχοδήμαρχου» παρά λογικές φοιτητικού κινήματος. 

Το ΔΣ αυτό καλωσορίζει τους πρωτοετείς φοιτητές στη σχολή, και αφού αναφέρεται δήθεν σε κάποια προβλήματα που αυτοί καλούνται να αντιμετωπίσουν, στη συνέχεια τους... προμηθεύει με τα τηλέφωνα επικοινωνίας ορισμένων υποψήφιων φοιτητοπατέρων (κάτι που τελικά δεν υπογράφηκε, λόγω των έντονων αντιδράσεων που προκάλεσε). Είναι προφανές ότι τέτοια κείμενα και αποφάσεις καλλιεργούν στο σώμα των φοιτητών ένστικτα άναθεσης (πάρε τον συνδικαλισταρά και θα σου λύσει τα προβλήματα, ή μιας και πλέον τηλέφωνα δεν υπάρχουν, βρες τον στο κυλικείο) και βέβαια, συμβάλλουν στην ανάπτυξη και παγίωση μιας ιδιαίτερης «γραφειοκρατίας» (οι θεσμοί, οι δομές, και ξανά πάλι οι θεσμοί). Είδαμε άλλωστε πως λειτούργησαν οι «εκπρόσωποι» των φοιτητών, όταν, ενώ στον τομέα φωτογραμμετρίας συζητιόντουσαν δύο ερευνητικά προγράμματα καθαρά κατασταλτικού τύπου, εκείνοι δεν ενημέρωσαν κανέναν, όπως όφειλαν.

Εμείς, σε αντίθεση με όλα αυτά, πιστεύουμε, ότι ειδικά σήμερα, που η η ανεργία των νέων έχει φτάσει το 60%, που οι αποφάσεις των μνημονιακών κυβερνήσεων επιφέρουν τη διάλυση όλων των κρατικών δομών, και στην περίπτωσή μας των πανεπιστημίων (διαγραφές φοιτητών, απόλυση διοικητικών υπαλλήλων, οργανισμοί κτλ), ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος για να αποκτήσει συνείδηση και να αντιδράσει ο φοιτητής, είναι μέσα από τις συλλογικές αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, δηλαδή τις γενικές συνελεύσεις, κόντρα στις γραφειοκρατικές δομές. Γιατί εκεί όλοι οι φοιτητές συμμετέχουν ισότιμα και μπορούν άμεσα να αποφασίσουν πως θα δράσουν για ότι τους αφορά, τόσο για τα άμεσα φοιτητικά προβλήματα, όσο και για τα ευρύτερα κοινωνικά θέματα. Γιατί για όλους αυτούς τους λόγους, πιστεύουμε ότι η γενική συνέλευση πρέπει να είναι το μόνο αποφασιστικό όργανο του φοιτητικού συλλόγου.

ΥΓ:  Επίσης, θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι παρακολουθήσαμε χθες για ακόμα μια φορά ένα ιδιότυπο «κομπρεμί» μεταξύ ΔΑΠ και ΚΝΕ. Κάτι βέβαια που δε μας αφήνει έκπληκτους, μιας και επαναλήφθηκε αυτό που έχει συμβεί λίγο πριν της φοιτητικές εκλογές, όταν η ΚΝΕ ψήφισε για προεδρείο της εφορευτικής επιτροπής τη... ΔΑΠ(!). Φαίνεται έτσι ποιον βλέπει πιο κοντά η συγκεκριμένη παράταξη, τόσο ιδεολογικά, όσο και οργανωτικά. Άλλωστε, εμείς πιστεύουμε ότι πάντα στα ΔΣ θα πρέπει να υπάρχουν και οι τοποθετήσεις των δυνάμεων που διαφωνούν, προκειμένου να προωθείται ο διάλογος και η σύνθεση στο σύλλογο, κάτι που έχουμε δείξει και έμπρακτα, κάτι που αρνήθηκε να κάνει η ΚΝΕ.